Luka Polace (Mljet) – Korčula

Vandaag wordt het beter weer! ’s Ochtends verschijnt er weer een aarzelend zonnetje boven de horizon. Rond 08:30 uur lichten we het anker en varen Luka Polace uit. Op een NO wind van 11 knopen houden we een koers van 320 graden aan richting Korčula. Helaas valt na een uurtje de wind volledig weg. We moeten verder op de motor. Tegen de middag naderen we Korčula. Omdat we weten dat hier de lekkerste koekjes van Kroatië gebakken worden staan we voor een dilemma: koekjes of geen koekjes? Koekjes van Cukarin dus! We meren af in de op dit tijdstip vrijwel lege ACI Marina en halen de koekjes. Maar dan denken we: Was! Douche! En we blijven dus. ’s Avonds heerlijk gegeten bij Konoba Mareta. We hadden trouwens rijke buren… Aan de buitenkant van de golfbreker legde het motorjacht ‘Kauhale Kai’ aan. Zij maakten een leuke reis maar de onze was minstens net zo leuk. En wij betaalden geen USD 15.000 per dag…

Luka Polace (Mljet)

Over vandaag valt weinig te melden. We krijgen een aantal stevige buien over ons heen, en volgen op de radio de berichten over de storm die ‘buiten’ woedt. We hebben nog even telefonisch contact met het verhuurbedrijf, zij melden dat verschillende schepen problemen hebben. Twee schepen hebben zelfs om een schipper gevraagd: in zwaar weer is zo’n schip toch lastiger dan veel mensen denken. ’s Middags gaan we even naar de wal voor vers brood en een kopje koffie. We zijn net weer droog aan boord als de volgende bui losbarst. Ook ’s avonds komen er nog stevige buien met hagel en regen langs. Maar Luka Polace is rustig.

Orebić – Luka Polace (Mljet)

Gedurende de nacht draait de wind naar NO, maar neemt niet in kracht af. Als we ’s ochtends de haven uitvaren staat er een stevige 20 – 25 knopen. Voor vandaag en morgen is er echt beroerd weer voorspeld. We zoeken dus een veilig heenkomen waar we rustig aan ons anker kunnen wachten op beter weer. Gelukkig is dat er in deze buurt: Luka Polace op Mljet. Al snel neemt de wind af tot zo’n 15 knopen, en hijsen we de zeilen. Koers is 140 graden, snelheid zo’n 5 à 6 knopen. De zee is behoorlijk onstuimig, vooral in de aanloop naar Mljet. Met recht kunnen we hier spreken van ‘woelige baren’. Varend langs de noordkust van Mljet vinden we al snel de eerste ingang van Luka Polace. Het verbaast me iedere keer weer hoe rustig het water wordt zodra je de baai binnen vaart. En het is ook goed verborgen. Geen wonder dat dit in het verleden een piratennest is geweest…

Lovišće (Šćedro) – Orebić

’s Ochtends steekt al vroeg een stevige wind op. In de baai staat al 15 knopen, vanuit ZO. Jugo dus. Met een klein grootzeiltje en een halve fok koersen we 100 graden, richting het Pelješki Kanal tussen Korčula en Pelješac. Gedurende de dag neemt de wind gestaag toe tot ruim 25 knopen (voor de landrotten: dat is een goede windkracht 6) en wordt het knokken. De grote finale van dit gevecht komt bij de nadering van Orebic, ook een haven waar we nog nooit geweest zijn. De haven is een beetje vreemd opgebouwd. Sowieso is de zee voor Orebić erg ondiep, een meter of 4 à 5. Dat zorgt ervoor dat de deining hoger wordt. Er ligt een grote golfbreker, met op de kop een groen lichtbaken. Echter, dwars op die golfbreker ligt nog een golfbreker. Achter deze golfbreker is de haven om af te meren. En net als we de haven naderen, en proberen uit te vinden waar de ingang is, gaan de hemelsluizen open. Letterlijk. Een enorme plensbui daalt op ons neer. We zien bijna geen hand voor ogen, en zijn binnen 30 seconden volkomen doorweekt. Gelukkig vinden we de haveningang. En daar doemt de volgende hindernis op. Een boot die op die dag duidelijk vol met toeristen op pad is geweest, ligt deinend op de golven zijn passagiers in de stromende regen te lozen midden in de haveningang. We manoeuvreren eromheen en leggen met z’n tweetjes de boot keurig achterwaarts in de haven neer. En net als we het laatste lijntje vastmaken stopt de regen even plotseling als ‘ie begonnen is. Tja, en daar heb je dan natuurlijk verder geen foto’s van. Want met z’n tweetjes op een boot heb je op zo’n moment wel iets beters te doen dan foto’s nemen… ’s Avonds lekker gegeten bij Restaurant Karako. Gevonden door vanaf de haven de kust te volgen in oostelijke richting.

Luka Tiha (Hvar) – Lovišće (Šćedro)

Rond 08:00 uur kom ik het water uit na een verfrissende ochtendduik. En juist op dat moment krijgen de vissen het op hun heupen. Om de boot heen springen ineens allerlei kleine visjes uit het water – ik kan er nog net een foto van maken. Rond 10:00 lichten we het anker. Het is dan nog vrijwel windstil. Na een klein uurtje waait er een lichte wind uit N richting, en gaan de zeilen omhoog. We willen rond Rat Pelegrin naar de zuidelijke kant van Hvar, en ronden deze kaap tegen 12:30 uur. Het is er druk, en ook de haven van Hvar (die we een half uurtje later passeren) ligt zoals gebruikelijk bomvol. De wind is inmiddels naar W gedraaid, en met de wind in de rug maken we een snelheid van 4 – 5 knopen. Tegen 16:00 uur halen we net ten noorden van Šćedro de zeilen omlaag. Op de motor varen we de baai Lovišće binnen. Een prachtige baai om te overnachten, zolang de wind niet in een noordelijke hoek zit. We leggen de boot aan de oostkant diep in de baai neer, en leggen ook twee lijnen naar de kust: de traditionele manier van afmeren hier. Je ligt hiermee ontzettend stabiel, en hebt ’s nachts weinig last van rollen. Helaas is de baai ’s avonds niet echt stil: de drie restaurantjes in de baai voorzien met generatoren in hun elektriciteitsbehoefte.

Lučice (Brač) – Luka Tiha (Hvar)

De lange dag gisteren wreekt zich. We doen het kalm aan vandaag. Dat betekent ook een korte zeiltocht. We lichten rond 10:30 uur het anker. Buiten de baai staat een wind van 8 – 12 knopen uit NNO. We zeilen in ZO richting, koers 150 graden. Na een klein uurtje draait de wind naar ZZW en wordt zwak. Rond 12:00 uur varen we Starogradski Zaljev binnen. Dat is de diepe baai aan de NW-zijde van het eiland Hvar waar aan het einde de plaats Stari Grad ligt. Aan de noordzijde van de baai vinden we Luka Tiha. Een verzameling grotere en kleinere baaien waar het goed toeven is. Rond 13:00 uur gooien we ons anker uit in één van die inhammen. De rest van de dag houden we ons bezig met zwemmen, luieren en lezen. De zeewatertemperatuur is 24 graden. In de loop van de middag komen er nog een drietal jachten bij, maar echt druk wordt het niet. Indrukwekkend is wel het schouwspel tegen het begin van de avond. Aan de andere kant van Hvar woedt een bosbrand. Al snel komen er twee blusvliegtuigen aan die ruim een uur actief blijven. Ze gebruiken Starogradski Zaljev om water te scheppen, draaien met daverende motoren over ons hoofd en duiken over de bergkam heen om hun lading op het vuur te gooien.

Marina Kaštela (Split) – Lučice (Brač)

De uitvalsbasis van de meeste chartermaatschappijen is dit jaar verplaatst naar de gloednieuwe Marina Kaštela, die dicht bij de luchthaven ligt. Het is een grote haven met ruim 400 plaatsen, die grotendeels gebruikt worden door de verschillende charterbedrijven. Op vrijdag en zaterdag is het er dan ook een drukte van belang. De rest van de week is het er vrijwel uitgestorven, omdat de jachthaven niet echt aan de gangbare zeilroutes ligt. Maar voor aankomst en vertrek van een zeilcharter is het een stuk praktischer en beter geoutilleerd dan de oude ACI Marina in Split. Er zit ook een grote supermarkt op loopafstand. De dag begon voor ons al erg vroeg. We zijn dan ook goed op tijd in Split en kunnen rustig alle boodschappen doen en het papierwerk afhandelen. Rond 15:00 uur gaan de trossen los, en varen we als een van de eerste jachten de haven uit. De wind waait met 10 – 15 knopen uit het NW (Maestral). De zeilen gaan omhoog en we varen de baai uit richting Splitska Vrata (het kanaal tussen Brač en Šolta). ‘Buiten’ staat er een stevige deining, zeetje 4 met golven tussen de 1,5 en 2,5 meter. We buigen af naar het oosten naar onze gebruikelijke eerste overnachtingsplek Lučice. In de baai is het rustig, geen deining, en we pakken rond 19:00 uur bij onze tweede poging een van de vrije ankerboeien. Rond 20:00 uur zitten we aan de spaghetti. We realiseren ons dat we sinds het ontbijt eigenlijk niets meer gegeten hebben. Daarna nog even naar de prachtige Melkweg gekeken, en vroeg naar bed. De wind uit N tot NO (Tramontana en Bura) houdt de hele nacht aan, we rollen dus redelijk heen en weer in de kooi.

Naar Dugi Otok en Mljet 2006 Route

Twee weken zeilen en alles achter je laten. Ons schip was een Bénéteau Oceanis 373 en de volledige route vind je hieronder. Grote afstanden: van Split naar Dugi Otok, vervolgens naar beneden naar Mljet, en weer terug naar Split. Bij elkaar naar schatting zo’n 300 NM, ruim 550 kilometer. De trip was een mengeling van bekende en nieuwe plekjes. Het weer was wisselend. We begonnen met prachtig zonnig weer, vervolgens werd het een aantal dagen wisselend bewolkt en fris. De tweede helft van de tweede week was het wel weer lekker zonnig. Gelukkig betekende dit geen gebrek aan wind. Veel noordelijke wind (Bura, Tramontana en Maestral). Meestal 10 – 15 knopen, een enkele keer heftiger (30 – 40 knopen). Onze topsnelheid was 9,2 knopen, niet slecht voor zo’n schip.

ACI Marina Palmižana – Lučice (Brač)

Rond 10:30 uur verlaten we de jachthaven. Het is ‘spitsuur’, en in een zee vol zeilen varen we richting Rat Pelegrin, de westelijke punt van Hvar. We willen proberen om richting Bol te gaan, een dorp aan de zuidkant van het eiland Brač. Daar bevindt zich Dugi Rat, een bekend strand en beroemde surfspot. We willen eigenlijk even op bezoek bij vrienden die daar verblijven. De wind is NW, 10 – 12 knopen, en er staat ook een lange, trage deining uit het NW. Rond 11:00 uur ronden we Rat Pelegrin, en varen we verder in NO richting. Een half uurtje later gaat het mis. De wind draait in hoog tempo van NW naar NO, en neemt sterk toe. Al gauw boksen we op tegen 20 – 25 knopen wind, en een stevige deining. De weersverwachting van 13:00 uur bevat een waarschuwing. Bura tot 40 knopen. Ook zijn diverse veerdiensten rond Brač gestaakt wegens de hoge golven en harde wind. Na ampele overweging geven ook wij de poging op om Bol te bereiken. We schieten geen meter op, en onder deze omstandigheden bij Bol afmeren of bij Dugi Rat ankeren is gekkenwerk. We zeilen in de richting van Lučice, onze vertrouwde baai aan de zuidkant van Brač. Zelfs in deze goed beschutte, en ondanks het vroege tijdstip al erg drukke, baai meten we 16 – 20 knopen NO-wind. De Bura laat haar tanden weer eens zien. De rest van de dag doen we het rustig aan. Beetje zwemmen, beetje zonnen, beetje lezen. Het leven is zwaar soms….

Luka Polace (Mljet) – ACI Marina Palmižana

Tegen zonsopgang (05:30 uur) wordt ik wakker. Over twee dagen moeten we terug zijn in Split. Het wordt dus tijd om de steven weer naar het noorden te richten. Helaas is zowel de VHF- als FM-ontvangst in deze baai op z’n zachtst gezegd beroerd. Ik heb dus weinig informatie over de weersverwachting. Op dit moment is het droog en zonnig, met een rimpelloze baai. Maar dat zegt niet veel op de Adriatische Zee. Rond 08:00 halen we het anker op. Voorzichtig varen we door de verraderlijke ingangen van Luka Polace naar open water. Daar gaan we naar het NW richting Korčula. Eerst motorzeilend, maar al gauw neemt de wind toe tot een Bura (NO) van 8-10 knopen. Heerlijk zeilen op een (op dit tijdstip) nog volledig lege zee. We ontbijten op ons gemakje terwijl Korčula steeds dichterbij komt. Rond 10:30 zeilen we het Pelješki Kanal binnen. Terwijl ik me zit te ergeren aan het langgerekte lint van vakantiehuizen, dat vanaf Orebic naar het noorden gebouwd wordt (Kroatië, pas alsjeblieft op wat je met je kuststrook doet!) luisteren we naar de weersverwachting. Die is niet best. We zien al een tijdje een prachtige donkere donderwolk boven het eiland Korčula hangen. Dat lijkt de voorbode te zijn van een stevige storm uit ZW. Er wordt wederom wind tot 40 à 45 knopen voorspeld, windkracht 8 à 9. De wind neemt gestaag toe tot 15 – 20 knopen (maar nog wel uit NO richting), en met een vaartje van 7 knopen stuiven we op Hvar af. Overal om ons heen zien we de prachtigste regen- en onweersbuien. Een groep jachten achter ons verdwijnt achter een regengordijn. Links van ons schieten bliksemschichten door de lucht. Maar vooralsnog zeilen wij keurig tussen de buien door. Wij hebben Šćedro als reservebestemming in gedachten, maar dan moet die wind wel draaien. De beschutte ankerplaatsen van Šćedro liggen namelijk aan de N-kant van het eiland. Ter hoogte van Šćedro krijgt de storm ons te pakken. De wind draait in enkele minuten van NO naar ZW (180 graden! Dat is een prachtig fenomeen om te zien gebeuren). Een striemende regenbui daalt op ons neer. Wij hebben de bimini ingeklapt en zijn op alle andere manieren op de storm voorbereid. De zeilpakken zijn uit de tas gehaald, en reddingsvesten en life-lines liggen voor het grijpen. Maar vooralsnog valt het allemaal mee, de wind blijft maar rond de 20 knopen hangen. We besluiten dan ook door te zeilen richting Hvar. Gezien de ZW wind is ACI Palmižana de meest geschikte bestemming. Rond 16:00 uur wordt het droog, we hebben dan nog een mijl of 6 te gaan naar Hvar. Rond 17:00 uur leggen we aan op een van de laatste beschikbare plekjes in ACI Palmižana. Met een extra lijn aan de boeg, want de wind draait inmiddels weer naar NO. En Bura is de enige wind die hier wel lichte deining veroorzaakt. Maar ACI Palmižana blijft mijn favoriete jachthaven langs de kust. ’s Avonds eten we bij Restaurant Meneghello. Het is…